عاشقانه

اِلهي قَلْبي مَحْجُوبٌ وَ نَفْسي مَعْيُوبٌ وَ عَقْلي مَغْلُوبٌ وَ هَوائي غالِبٌ وَ طاعَتي قَليلٌ وَ مَعْصِيَتي كَثيرٌ وَ لِساني مُقِرٌّ بِالذُّنُوبِ فَكَيْفَ حيلَتي يا سَتّارَ الْعُيِوبِ وَ يا عَلّامَ الْغُيُوبِ وَ يا كاشِفَ الْكُروُبِ اِغْفِرْ ذُنُوبي كُلَّها بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ يا غَفّارُ يا غَفّارُ يا غَفّارُ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ . بار خدايا دلم در پرده است و نفسم معيوب و عقلم مغلوب و هوسم غالب و طاعتم كم و گناهم بسيار و زبان مقرّ به گناهان چه چاره اي دارم اي پرده پوش عيوب و اي داناي غيبها و اي برطرف كننده گرفتاريها بيامرز گناهانم همه ر...

من وقتی مریض میشم یا حالم بده یا جاییم درد میکنه هیچکی محلم نمیده ..یوقتایی واقعا حالم بده نیاز دارم یکی براش‌ مهم باشه احوالی بپرسه کاری بکنه ولی وقتی میگم با سکوت مطلق مواجه میشم ...خودم با حال بدم برا خودم کاری کنم یا ختم صلواتی دعایی تا حالم خوب بشه...خیلی حس بدیه...نمیشه هم چیزی گفت واقعا که بشنوی خب چکار باید بکنم خوب میشی خب..خیلی حس غریبی دارم

هرکسی جای درستش قرار بگیره میدرخشه... شبیه یه بوته گل که اگه تو خاک مناسبش بزاریش و نور و آبش مناسب باشه شاداب میشه هی برگ جدید میده و گل های زیاد و متنوع و قشنگ....ولی زیباترین و بهترین گل  توی خاک ضعیف یا نور و آب نامناسب پلاسیده و پژمرده میشه..یا به زووور فقط زنده بمونه... قبلنا یادمه که خواهرم خیلی با مامانم چالش داشت..خیلی زیاد واقعا به سختی همو تحمل میکردن..خیلی تو همه مسائل زاویه داشتن..همش مامانم شگون بد براش میزد که تو زندگیت بد خوب نمیشه مثل شمر میمونی ...یادمه این کلمه شمر رو زیاد دربارش به کار میبرد...داخل پرانتز بگم اولا میگفتم چرا خواهرم اینقدر ناسازگاره چرا اینجوری میکنه،بزرگتر شدم میگفتم چرا مادرم اینقدر سخت میگیره...

باورم نمیشه که میخوان مراسم تشییع رهبرمون رو برگزار کنن خدایا چقدر خشم دارم ازین جنایتکارا که این کارو کردن..تازگی یه فیلم هم از نوه شون پخش شد که یکسال و خورده ای داشت واقعا قلبم بدرد میاد...چجوری میتونن زندگی کنن وقتی این جنایتا رو میکنن...خدایا تو همین دنیا خوارشون کن که مردم به چشم ذلت شونو ببینن... چچوری میخوان جواب این کاراشونو پس بدن خدایا انتقام رهبرمون و شهدامون رو ازشون بگیر.

دیرست که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامیّ و کلامی نفرستاد صد نامه فرستادم و آن شاه سواران پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد سوی من وحشی صفت عقل رمیده آهوروشی کبک خرامی نفرستاد دانست که خواهد شدنم مرغ دل از دست وز آن خط چون سلسله دامی نفرستاد فریاد که آن ساقی شکّرلب سرمست دانست که مخمورم و جامی نفرستاد چندانکه زدم لاف کرامات و مقامات هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد حافظ بادب باش که واخواست نباشد گر شاه پیامی بغلامی نفرستاد

دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد چشمم به ضریحِ شَهِ والا گهر افتاد این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد با آل علی هر که درافتاد ورافتاد این قبرِ غریب الغربا خسرو طوس است این قبرِ مُغیث الضُّعفا شَمس شُموس است خاکِ درِ او، مرجعِ ارواح و نفوس است باید ز رَهِ صدق، بر این خاک در افتاد با آل علی هر که درافتاد ورافتاد این روضه‌ی پر نور، به جنّت زده پهلو مغز مَلَک از عطر نسیمش شده خوشبو بشنید نسیم سحری رایحه‌ی او کز بوی بهشتیش، چنین بی‌خبر افتاد با آل علی هر که درافتاد ورافتاد حورانِ بهشتی زده‌اند در حرمش صف خیل ملَک از نور، طبق‌ها همه ...

بسوز ای سعی باطل پرچم ایران نمی‌سوزد نمی‌دانی مگر در شعله‌ها ایمان نمی‌سوزد گمان‌بردی‌که اینبار این حکایت فرق خواهد کرد خدا فرعون را یکبار دیگر غرق خواهد کرد هرآنچه داشتی رو کرده‌ای این آخرین برگ است سر جان شرط می‌بندم قمار آخرت مرگ است ولی ما وعده حقیم و از باطل نمی‌ترسیم شهادت آرزوی ماست از قاتل نمی‌ترسیم