عاشقانه

یادم ز وفای اشجع الناس آید  وز چشم ترم سوده الماس آید آید به جهان اگر حسین دگری هیهات برادری چوعباس آید..

انتقامش را گرفت این‌گونه با اعجازِ آه آهِ او شد خطبۀ او، روز دشمن شد سیاه قصۀ کرب‌وبلا را دختری تغییر داد کاخ‌ها ویرانه شد، ویرانه‌اش شد بارگاه چادرش دست نوازش بر سر صحرا کشید سبز شد خارِ مغیلان و فدک شد هر گیاه دختر این قوم تکلیف حجابش روشن است چادرِ او تار و پودی دارد از خورشید و ماه دختر اِنّا فَتَحنا اشک می‌ریزد ولی گریه‌های او ندارد رنگ زاری هیچ‌گاه بر سرش می‌ریخت خاک از بام‌ها، می‌سوختند دخترانِ زنده در گور عرب از این گناه بین طوفان، غنچه و گل سر در آغوش هم‌اند او به زینب یا که زینب می‌بَرَد بر او پناه تا شود زهرا، فقط یک کارِ باقی مانده داشت شان...

روز میلاد آقا امام رضا سالگرد روز عقد ما بود،بعبارتی امروز ششمین سالگرد عقد ماست،بین اینهمه مناسبت در سال،عمیقا خوشحالم که این روز رو برای عقدمون انتخاب کردیم..آخه همه ی کار ها و توسلات ما به آقا امام رضا (علیه السلام)بود..آیت الله جوادی آملی میگن هرکسی در عالم به مقام رضا میرسه بعبارتی خوشحال میشه،بواسطه ی وجود مقدس آقا امام رضاست،از آقا خاضعانه میخوام که توی این روز مبارک به ما عیدی بدن هم به جهت ولادت مبارکشون و هم بخاطر سالروز عقد ما و من و همسرم رو نسبت به هم به مقام رضا برسونه..یعنی از هم راضی باشیم و با هم خوشحال باشیم و این رضا برای اون دنیامون سرمایه باشه...امیدوارم چشممون روشن بشه وباز هم با عنایت ضامن آهو صاحب فرزند بشیم...

من مدت هاست که توی اقدامم برای بارداری و فرزند دوم اما هنوز قسمتم نشده این درحالیه که جاریم که ۵ سال از من کوچیکتره سومین فرزندش رو بارداره،خواهر بزرگترم فرزند سومش رو بارداره و دوستم هم فرزند سومش رو بارداره..یعنی من هر طرفو نگاه میکنم یه خانم باردار رو میبینم😆...خیلی منتظرم پیگیر دکتر هم هستم که این سری گفت رحمت به جای ۳ لایه یک لایه است و تخمک بالغ نداری و پرولاکتینت هم خیلی بالاست..این چند ماه مشکلات قاعدگی زیادی هم داشتم،یه مقدار ناراحتم بابتش، واقعا احساس میکنم آغوشم خالیه،دلم بچه میخواد،دلم برای بارداری تنگ شده..امیدوارم خیلی منتظر نمونم! یکشنبه مصادف با ولادت حضرت معصومه(س)و شروع چله کلیمیه ست و من میخوام که چله بردار...

نه قصّۀ شام و  نمک و نان جوینش نه غصۀ چاه و شب و آوای حزینش بیش از همه کرده‌ست مرا شیفتۀ خود شور قطراتِ عرق روی جَبینش با جذبۀ «عدل علوی» معجزه می‌کرد   این شد که در آمد دل ما نیز به دینش در بستر خورشید اگر خفته عجب نیست    کآموخته عزت ز  پسر عمّ امینش عشقش وسط خوف و رجا مانده رجزخوان تا عالم و آدم نکند شک به یقینش دردا و دریغا که از این بیشه سفر کرد شیری که نشستند شغالان به کمینش آغوش علی خانۀ امنی‌ست پس از مرگ داخل شوم ای کاش در آن حصن حصینش یارب برسانم به نجف، دغدغه دارم کم بوسه زدم نوبت قبلی به زمینش! شعر از عباس احمدی ...

فاطمه حوری ست در لباس انسان فاطمه دُرّی ست در زمین و آسمان روز ها رفت و روب و گردش دستار شب دعا و نماز،جار ثُمَّ دار حال که جان ما گرفته غبار بزدا مادر از درون ما زنگار

آه و فغان که سبط پیمبر شده شهید آه و فغان که دخت علی گشته است اسیر سوز دل و بُکا بباید بر این بلا بر این بلا که شد به پا در دشت کربلا باید که خون ببارد ازین دیدگان ما باید که خون گریست به جای اشک در این رثا